आठवणीतील अतिवृष्टी काव्य ९



आठवणीतील  अतिवृष्टी
                   


आभाळ फाटू लागलं
              नभी ओथंबून आलं 
  वारा गर्जू लागला 
        धूवांधार वर्षाव झाला
पाणी वाढू लागलं
       पाणी विस्तारु लागलं
नदीमाय दुथडीने वाहू लागली..
 सगळ्यांची त्रेधातिरपिट उडाली
पुलाला घासून पाणी वेगात निघालं 
बघणाऱ्याच्या काळजात धस्स झालं

 शिवारातल्या मातीचा रंग  पाण्याला  लागला....
खळाळत लोंढा धरणाकडं  पळाला....
     धरणात  पाणी रुंदावू लागलं....
  भविष्याचा संचय करु लागलं.....
    तृणपाती डोंगरी दाटी करु लागली....
 जित्रांबाचा चारा फोफावू लागला ...

श्री रविंद्र लटिंगे ओझर्डे वाई

Comments

Popular posts from this blog

राजपत्रित अधिकारी वैष्णवी ढोकळे

कविता आनंदाची शाळा

सेवापुर्ती सोहळा सौ.नलिनी जाधव मुख्याध्यापिका प्राथ.शाळा.व्याजवाडी